Een korte geschiedenis van het museum.
een collectie tegels
Zoals vaak gebeurd, was er eerst een collectie. En collecties en hun verzamelaars
willen meestal dat anderen ze ook kunnen zien. De oudheidkundige vereniging
Oud Monnickendam bezat al voor 1960 een fraaie collectie tegels. Soms waren
ze te zien in de Grote Kerk en gedurende een aantal jaren was er zelfs
een vaste expositieruimte op de bovenverdieping van de historische Waegh,
aan de haven. Maar ook de Waegh bleek niet permanent beschikbaar en uiteindelijk
belandde de collectie op de zolder van de Grote Kerk.
opgravingen in de jaren zeventig
Eind jaren zeventig werden er belangrijke bodemvondsten gedaan onder gesloopte
panden in de oude kern. De Universiteit van Amsterdam organiseerde samen met
vrijwilligers van de Oud Monnickendam de opgravingen.
opening de Speeltoren in 1981!
Steeds meer kwam er uit de bodem en al die bodemschatten moesten ergens worden
ondergebracht, het liefst natuurlijk in Monnickendam. De gemeente besloot het
leegstaande politiebureau naast de Speeltoren ter beschikking te stellen. En
van opslagruimte werd het gebouw door vrijwilligers omgetoverd in een klein
museum dat op 4 juni 1981 zijn poorten opende.
geschiedenis van Monnickendam en Waterland
Sindsdien kon
er op grotere schaal verzameld worden; bodemschatten, tegels, schilderijen
en oude gebruiksvoorwerpen. Zo vindt de oude en meer recente geschiedenis
van Monnickendam en Waterland een plek waar ze bewaard en getoond kan
worden. Een echt museum dat dan ook in 2001 officieel tot een Stichting
werd.
uitbreiding
Maar hoe enthousiast het team van vrijwilligers ook werkt, een oud politiebureau
blijft museaal gezien behelpen, ook al is een poltiecel een veilige bewaarplek
voor collecties. Daarom zijn er nu vergevorderde plannen voor een grote verbouwing
op dezelfde locatie. Voor meer informatie, klik op De
Verbouwing.